OVER MIJ

Ik reis al met een camera sinds ik van mijn ouders mijn eerste Minolta kreeg, als geschenk voor het behalen van mijn baccalauréat. Of het nu vroeger voor mijn werk was of tijdens vakanties, de camera is altijd een trouwe metgezel geweest. Inmiddels is deze meerdere keren vervangen, maar ik ga nog steeds nergens heen zonder camera. Fotografie maakt deel uit van het leven. De camera is slechts een verlengstuk van het oog en de techniek is daarbij niet zo belangrijk, zeker niet tegenwoordig. Op het moment dat het oog iets waarneemt, is de foto in een flits al gemaakt, nog voordat de hersenen het signaal aan de vinger hebben gegeven om de ontspanknop in te drukken. Een foto is slechts het tastbare bewijs van een moment: het gezicht van een persoon, een plaats, een situatie, een stemming of een gevoel. Waar en wanneer ook, de wereld is gevuld met die seconden van eeuwigheid waar Robert Doisneau zo van hield. Het is aan de fotograaf om die seconden te stelen en om te zetten in eeuwigheid. Na door heel Europa te hebben gereisd, tien jaar in Noord‑Amerika te hebben gewoond en vervolgens vijf jaar in Azië te hebben doorgebracht, een terra incognita, een nieuwe bron van verwondering en ontdekking, woon ik nu in Nederland. In mijn werk probeer ik juist die plaatsen en momenten vast te leggen die mensen meestal niet zien, tenzij ze er bewust naar op zoek gaan. Ik dwaal graag rond en leg kleine details en scènes uit het straatleven vast. Mijn foto’s zijn eclectisch, net zoals de mensen en onze planeet dat zijn. De levensweg bestaat uit een reeks omwegen, boodschappen en ontmoetingen, vaak ongepland en ogenschijnlijk willekeurig. Maar schuilt er achter die reis niet toch een groter patroon, een richting of een doel? Misschien geven de foto’s die ik onderweg maak, de itinerrands van het leven, daar ooit een antwoord op.